Over de (on)zichtbaarheid van geweld in de Nederlandse varkensindustrie
Met Alice Dekker
.
.
In de gangbare Nederlandse varkensindustrie spenderen “vleesvarkens” vier maanden van hun zes maanden durende levens in kale betonnen hokken. Dit essay beschrijft het medialandschap en de infrastructuur waarbinnen die vier maanden voor een menselijk publiek kenbaar worden, van wetgeving tot stalinrichting en van promotiecampagnes tot activistische video’s. We ontwaren een representationeel regime dat het cognitief complexe en temporeel uitgestrekte leed van varkens, en daarmee het geweld van de varkensindustrie, onzichtbaar maakt. Parallel aan de tekst loopt een fotoserie waarmee we experimenteren met alternatieve verbeeldingen van varkenslevens. Tot slot stellen we voor te zien dat varkens wachten—als een erkenning van de verwantschap die we met ze delen én als een openheid voor verschil.
“Presteren, groeien, wachten” is te lezen en te bekijken in Locus: Tijdschrift voor cultuurwetenschappen.